lunes, 7 de mayo de 2012
Sonrisas por Montòn.
Con mi hermosa hermanita Briyiit, se conmemoraba el dìa internacional del niño huerfano por VIH/SIDA, todo resulto ser muy grato, erradicamos el estigma del VIH regalando abrazos por monton a mas de dos mil personas de la ciudad, la gente se animo mucho en abrazar sin temor y por querer aprender sobre lo que es el VIH y cambiar la idea de no abrazar por temor de ser contagiados.
lunes, 30 de abril de 2012
Ligereza de la Brisa.
En la efimera tarde vivia una joven de cabellera corta, piel palida y sonrisa muerta, lo bello que vivia era sin duda la brisa y la eterna melancolia que la seguia como fiel guradiana; pero en una tarde calurosa de esas tan habituales de donde reside, opto ser valiente y cerrar por completo una vida, la cual le mortifico mas que amar, no cave duda que experimento un vacio en su garganta, pero opto por seguir, hoy se cierra la melancolia que amo, de la cual se engendro un alma que murio muy joven, dejando marcas, pero lo positivo es ver esas marcas y tomarlas con una sonrisa, esperando sentir la ligereza que le ofrece la brisa, amada y vivida Brisa.
miércoles, 25 de abril de 2012
Ahogamiento.
Hace unos cuantos días, de casualidad encontré una imagen bien nostálgica luego vi que hacia parte de un escrito en un blog, lo observe y solo me llamo la atención un titulo denominado QUIMERAS, amo esa palabra, valoro su significado, pero terrible la manera en que el personaje creador del blog lo usa, solo observe unas cuantas notas mas solo por ver las imágenes ya que el contenido literario es absurdo, de nada vale seguir parámetros pues solo darás vueltas sin fin. Lo curioso de ese blogg fue saber que ese personaje visito este espacio de ausencias fue muy curioso observar la perturbación que sintió y la perdida de tiempo que saboreo, pero me pregunto de que sirve perder el tiempo que ni siquiera es nuestro, es mas ni del mismo Cronos, en fin.
Mientras me ahogaba en las paredes un tanto blancas y purpuras pinte una serie de lineas raras pero que ayudaron a desahogar lo asfixiante de la existencia humana, que no trasciende mas allá de un simple aplauso, o reconocimiento, pero donde esta el verdadero trascender? o cual sera ese trascender que se desea?. A lo mejor a de ser muy mágico, metafísico o impalpable ohhh ya trascendimos no.
Las leyes y teorías se hicieron para romper ser querido visitante.
Por cierto, Bosques verdes, he dejado un email para vuestra persona.
viernes, 20 de abril de 2012
Mar Adentro
Como soñar coa súa chegada, volvo a desexar ardentemente murmurio o seu nome ao vento, pode chegar aos seus oídos o meu chamamento desesperado, os chellos vibrarcada fluxo nas miñas veas, como o aire que se apodera dos meus pulmóns, dando vida, pero o ladrón de vida, para os fragmentos suspirando afastado da vida.
Negue a súa presenza na porta de madeira, abriu a néboa da espellismo real, perocheo de medo, eles non estaban indo a avisar se non tomar a súa man, pero ten quesaber que estaba con medo ou sabe onde eu estaba indo. Ás veces non queríacosidero felicidade se non un pouco a dor, porque o medo é doado de entender, peroestá lonxe covardes.
Compliance é absuda, nin sequera o café axuda a min, é coma se absorbido nel e nadaefémero, pero sen entender no momento que estou vivo por mor de cartas vómitossufocou miña mente, como un pedir axuda, pero eu estou nun mar aberto e non é máis que o mar escuro estou perdido para os outros ou a si mesmo, como eu atopenuevmanete absurdo e solitario.
Que a compañía da lúa acompaña as mentes perturbadas dos que non teñen forza.
Negue a súa presenza na porta de madeira, abriu a néboa da espellismo real, perocheo de medo, eles non estaban indo a avisar se non tomar a súa man, pero ten quesaber que estaba con medo ou sabe onde eu estaba indo. Ás veces non queríacosidero felicidade se non un pouco a dor, porque o medo é doado de entender, peroestá lonxe covardes.
Compliance é absuda, nin sequera o café axuda a min, é coma se absorbido nel e nadaefémero, pero sen entender no momento que estou vivo por mor de cartas vómitossufocou miña mente, como un pedir axuda, pero eu estou nun mar aberto e non é máis que o mar escuro estou perdido para os outros ou a si mesmo, como eu atopenuevmanete absurdo e solitario.
Que a compañía da lúa acompaña as mentes perturbadas dos que non teñen forza.
jueves, 19 de abril de 2012
Por un Caffeto.
Cosa mas berraca tipo 2 de la tarde, Narro:
La mañana fue un completo ajetreo para Abby una joven medio calva, pálida y con mucha energía, resulto que en el lugar de trabajo avisaron que un cantante de ballenato iría a visitarlos, cosa de locos, la pobre paliducha le toco empezar a cuadrar una rueda de prensa, acomodar sillas, mejor dicho el protocolo pertinente, cuando todo iba bien, zazzzz suena el teléfono, toco salir en carrera al hospital a reclamar un cadáver que no correspondía a los miembros del trabajo, pero por haber recogido a ese pobre anciano y llevarlo al hospital nos echaron encima como dicen en Colombia "al muerto". En eso se fueron 2 horas, al retornar al trabajo encontró que lo que había dejado acomodado estaba patas arriba, suspiro profundo uffffffffff lalala lalala lalala,volver acomodar todo, a veces los días son largos, retornamos a las 2 pm ella estaba medio dormida; preparo café y no encontró en donde servirlo mas que esa horrible taza de abajo.
TODO LO QUE SE HACE POR UN CAFÉ. :P ( Al menos la esponja poso para la foto)
miércoles, 18 de abril de 2012
ODIO SOÑAR CONTIGO, ARRECIFE.
Detesto soñarte, ya que en ellos sos mio, a veces disfruto tu anhelante compañia, la beso, la toca, me rio, lo frustrante es darme cuenta que solo son malditos segundos donde estamos como antes, de manera calidad, sumida en tus brazos, perdidos en las miradas, chocando con àrboles, o sostenida en tus brazos. Como odio soñarte es retomarla realidad.
Comparto la sensacion de ti con esta melodia.
Comparto la sensacion de ti con esta melodia.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
